woensdag 14 augustus 2013

Spring

Gods wegen zijn niet alleen ondoorgrondelijk; ze zitten vol gaten, hobbels en opstakels.
En als het weer tegen zit doe je niks anders dan omgeblazen worden, overspoeld worden door regen. Storm. Met tranen, soms.  Maar je komt overeind, want het is de weg die voor jou bedoeld is. Dat denk je; dat de hoofdweg de enige weg is om er te komen. Je volgt je verstand gewoon van a naar b gaan, njah gewoon..
Maar alleen met een goed verstand of een verstand op nul kom je er niet. Al ren en spring je nog zo goed: obstakels hebben een functie en het is aan jou hoe jij er mee dealt. Val je steeds weer in hetzelfde gat, struikel je steeds weer over dezelfde hobbel? Laat jij je afleiden door alle stenen die er liggen, hoe mooi ze ook lijken?
Ik heb het vaak gedaan, steeds dezelfde weg nemen, zelfs als ik het zag. Maar mijn ego gaf niet op, ik wil: dus ik ga. Nou mooi niet dus.
Het begaan van een moeilijk pad kun je niet alleen met een goed verstand doen. Met een goed verstand bereik je veel,  maar met gevoel kom je verder. Het is het hart, die je soms eens wat vaker moet volgen.
De afgelopen twee en een half jaar liep ik op een klote weg. Drijfzand, kiezels, storm, totaal omver geblazen en afgedreven, gestrand en opnieuw begonnen. "Over and over again". Want overeind komen doe ik wel, met dank aan Tineke (in tweevoud), mijn dierbaren én met het boek wat ik vaak de bijbel noem.
Luisteren naar je hart geeft je de moed om tegen jezelf te zeggen: "spring". De sprong naar het andere doen, het durven, het durven loslaten en laten gebeuren. Is je hart gevuld met liefde; dan overwint dat alles.
Love conquers all! wat overigens uit de bijbel komt.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten