woensdag 3 mei 2017

Sweet, bittersweet 50


Mijn ouders hebben elkaar 50 jaar mogen kennen en zij hadden een een goed huwelijk.
Dat weet ik want ik was erbij.
Mijn vader was een trouwe, toegewijde partner en vader.
Zo is hij letterlijk en figuurlijk voor haar gaan staan en heeft hij altijd voor haar gezorgd, daar mijn moeder een verleden had van mishandeling. Mijn vader heeft zelfs er voor gezorgd dat mijn moeder erkend is als tweede generatie oorlogsslachtoffer.
Hij heeft zijn belofte aan haar serieus genomen, is misschien weleens te beschermend geweest. Toen hij wist dat hij niet meer lang te leven had was zijn grootste verdriet dan ook dat hij haar achter moest laten.
De belofte die ik mijn vader, als dochter, heb gemaakt is voor mij dus ook niet meer dan normaal.
Bij ons thuis werd liefde uitgesproken en mijn vader had het altijd over hoe hij mijn moeder de eerste keer heeft gezien op de fiets. Zo liefdevol. Zo heeft hij haar altijd gezien. En knuffelig waren mijn ouders ook, je zou toch zeggen dat goed voorbeeld goed doet volgen?
k ben 50.
Heb altijd de wens gehad een soort van relatie , huwelijk te mogen hebben, maar helaas niks van dit.
5 relaties heb ik gehad en de langste heeft 8 jaar geduurd, de man was dan ook de vader van mijn kinderen. Van de 8 jaar relatie ben ik de laatste 2 jaar getrouwd geweest.
Het grootse deel van mijn leven ben ik alleen geweest, misschien is dat in dit leven wel de bedoeling.
Een toegewijde moeder en dochter zijn.
Een man die voor mij gaan staan in de vrouw die ik ben, heb ik nooit gehad, ik zal het dan ook bij mezelf houden: foute keuzes.
De tijd van nu heeft de mens tot een egoistisch schepsel gemaakt en het internet biedt de gelegenheid om voor jou, in 1 klik, weer zo een ander te kunnen kiezen.
Feiten en constateringen, van mij en met mij zoveel vriendinnen.
Ik zeg wel eens gekscherend:hoe mooi, leuk, lief en lollig moet je zijn?
Schrap de laatse maar even voor het nu.
50 en alleen, wij beide, mijn moeder en ik, al is het anders.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen