zaterdag 30 oktober 2010

De schaamte voorbij.

Vol verbijstering heb ik enkele afleveringen gezien bij Oprah Winfrey over "hoarding"; hamsteren.
Mensen die verzamelen in extreme vorm. Huizen waar je niet normaal doorheen kunt lopen zonder dozen, stapels papier en vuiniszakken aan de kant te drukken. Heb ik het nog niet over de mensen die dieren verzamelen, triest, voor dier en mens. Als je er van buitenaf naar kijkt dan pas zie je hoe erg het is, als je er midden  in zit zie je het niet. Ik weet er alles van, heb mijn beertje Colargol spullen ook achter glas staan, met al mijn andere spulletjes van vroeger, ik geniet van mijn verzameling.
Probleem is natuurlijk niet het verzamelen, maar het niet weg kunnen doen van alles wat waarde voor je heeft. Of eigenlijk wat je denkt dat het voor je heeft, het is onzin.
Praktisch gezien, heb je net wat weggegooid, heb je het een tijdje later ineens nodig(!).
Ik heb deze week, met pijn in mijn hart, afscheid genomen van mijn dierbaarste laarzen. Mijn mooie, zo heelijke zittende Dr Martens laarzen: de Neema. De zolen waren gebarsten en die heb ik tot twee keer toe gelijmd met secondelijm, maar het mocht niet baten. Ze waren zo lek als een mandje, dus het werd container. Hoarder als ik ben( met nu nog maar drie paar laarzen over, want die verzamel ik dus niet), wilde ik ze nog uit de container vissen om op de foto te zetten...Toen schoot me de eerder genoemde afleveringen weer te binnen. "Don't be pathetic Susan, zou Oprah denken..
Ik ben al weken zo goed bezig, zelfs de kelder is leeg en schoon, kunnen de hamsterkooien daar opgestapeld mooi roestvrij staan.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten