donderdag 4 november 2010

Up to date

Wij delen en wij volgen en dan heb ik het dit keer niet over Twitter.
Nee, met "wij" bedoel ik: mijn vriendinnen en ik en het fenomeen "daten". Volksvermaak nummer 1 van  dit moment, denk ik weleens. Grappig om verschillende kanten te bekijken in het programma van Bridget Maasland.Vanavond zag  ik het nog, alleen is het laten langskomen van een gigolo niet voor een iedereen weg gelegd. Helaas pindakaas.
Velen van ons(ja weer die vriendinnen en ik) daten, hebben gedate of zitten erover te denken. Samen kijken wat er voor aanbod aan mannen is, alsof je een catalogus aan het bekijken bent. Natuurlijk wordt er weleens flink gelachen, maar over het algemeen gaan we serieus voor het plaatselijk belang.
Het kan reuze handig zijn om met elkaar te delen of je contact met dezelfde persoon hebt, want ja, je komt wat tegen. Dat geldt natuurlijk ook vice versa.Wie bint oek niet niks.
Ik heb 5 dates gehad. De eerste keer vond ik het verschikkelijk spannend, was ik er van te voren ook erg mee bezig. Want ja, wat kun je verwachten. Niks.
Je leest, je kijkt en je ontmoet en dan moet maar blijken of het "klikt". Niks "klikken" je moet je tot elkaar aangetrokken voelen. Want tja, als de knapperd stinkt als een ouwe gymp....ben ik weg.
Ik heb het eenmaal boven de verwachting gehad, werd ik onverwacht belazerd.
Things are not always what they seem. And people too. En dat is nou het  probleem met de datingsites.
Het is een heel karwei om het kaf van  het koren te scheiden. Om eens door andere boom(van een vent) het bos te zien.
Ik wil weleens gevonden worden, al zal dat nu niet meer op een site zijn.
I have given up dating.

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten