The Adams family

Ik zit sinds lange tijd in de bus, naast mijn lief. Spannend, op weg naar een ware "Cure party", met een 80's look (voor wie geen beeld heeft bij de alternatieveren onder ons: dresscode black)en met een heus kriebel gevoel in mijn buik. Of dat nou komt door mijn knappe buurman, of gewoon de spanning van zo'n feest...
Voor zo'n feest hoef ik natuurlijk niet veel te doen, met mijn lange donkere haren, zwarte eyeliner  en altijd zwarte kleding, het is waar ik van hou.
Er heerst een spanning in de stad waar we door heen rijden; het is Halloween. Veel verklede mensen op straat, de één wat uitbundiger dan de ander.
Mensen kijken is leuk, buiten de bus, in de bus en mensen kijken doen we allemaal.
Zo ook twee jonge, goed geklede, hippe meiden, vast de laatste modetrends volgend gok ik.
Je hoort ze praten over alles en iedereen die ze zien.
Ik kijk naar buiten en zie een aardig gezette, blonde vrouw in een strapless, zwarte baljurk lopen en mijn eerste gedachte is: "dat die het niet koud heeft". Op het zelfde moment hoor ik voor mij uit de mond van een van de meiden komen:"kijk, the Adams family!"
Ik kijk naar mijn naaste en moet enorm lachen.
Gelukkig hebben ze geen ogen in hun rug.