woensdag 11 januari 2012

Circus van de zon

Voor een chihuahua hoef je geen kilometers in je schema te zetten, een groot blok om is niet aan dit Mexicaantje besteed. Mijn Pucca wil niet, vooral nu niet. Want het is koud.
Ik vind dat wel prima; een hondje die bij de eerste brug weer afslaat om naar huis te lopen.
Ik ben geen (hard)loper, al loop ik meer dan dat ik zit. Hond en baas passen bij elkaar.Cesar kan trots op ons zijn.
In figuurlijke zin ben ik meer een "hordeloper" gebleken. Rennen, vliegen, duiken, vallen en weer opstaan. Je hebt geen keus als je tocht des levens vol hordes zit, hoe leerzaam en uitnodigend het ook kan zijn.

Er stonden nogal wat hordes op route 2011. Een jaar wat met spanning en onzekerheid begon en zo ook eindigde. Al die hordes en ik ben overeind gebleven, zou het komen door de stevige stappers die ik graag draag of ligt het aan mijn lenigheid( waarvan ik niet eens wist dat ik dat nog in me had, ahum).
Met souplesse en de zon in mijn hart, dank aan de poetische verzinner van de zin, moet ik toch wel een rol kunnen vervullen in Cirque du soleil. Grimeren zou me beter af gaan.
Nou misschien maar beginnen met het schilderen van Gríma uit Lord of the rings, áls ik me neergeef in Westerbroek.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen