Leeghoofd

Ik druk op de repeat knop en luister voor de 3e keer naar "Last remaining night" van Audioslave. "And if you don't believe the sun will rise, stand alone and breath the coming night." Ik voel de emotie en moet denken aan de eerste dagen na de dood van mijn vader. Dat de zon weer zou gaan schijnen, ja dat wist ik toen nog niet. Muziek is helend, het laad me op, ik voel me soms gewoon herboren met de juiste muziek op het juiste moment.
Een uur van a naar b onderweg zijn, gaat wel lekker met Chris Cornell die in de auto mee brult. Ik voel de man z'n emotie en de power van het genre doet niet alleen mijn hart sneller gaan, ik moet met regelmaat mijn teller checken. Geen ongelukken natuurlijk. Muziek aan in de auto is heerlijk, al trok ik het niet toen ik rijles had. Ik kon me moeilijk concentreren, zoveel dingen waar je op moest letten en de auto onder controle houden. En dan met een rij-instructrice naast me, daar werd ik soms nerveus, zeg maar gerust "overloaded" van, dus ja, de radio moest maar uitblijven. Geen herrie in het hoofd.
Vanmiddag moest ik even weg om o.a. wat boodschappen te doen, even rondneuzen in Hoogezand is leuk, ik had er zin in. Ik stap in de auto en hoor de radio raar doen. Ik druk op de knop en de radio floept van tuner naar aux en als ik er op druk reageert het niet. Ik stop de sleutel in het contact en ja hoor, er gebeurt helemaal niks! Accu leeg, die wordt niet opgewonden en zeker niet opgeladen van een Cornells yell. Balen want ik heb de cd speler aan gelaten, die stopt namelijk niet als je het contact verbreekt. Soekoer( eigen schuld, dikke bult op z'n Indonesisch), had ik Chris het zwijgen maar op moeten leggen. Die mag er voor straf niet meer in...de auto...
Nou ja vooruit:de cd speler.