dinsdag 16 april 2013

Stapelen

"Mannen komen van mars en vrouwen van Venus", bestseller van John Gray uit 1992, waarin hij op mooie wijze de verschillen tussen de man en de vrouw beschrijft.
Zo komt een man graag met oplossingen, terwijl  een vrouw eerder advies en aanwijzingen geeft, wil hij nodig zijn, terwijl vrouwlief gekoesterd wil worden. En zo is er meer natuurlijk en erover lezen is leuk.
Huub Stapel heeft in het theater, op komische wijze, dingen uit dit boek aan de tand gevoeld. Dat heeft ie blijkbaar zo goed gedaan dat het één van de meest bezochte one-man-shows is. In een uitzending van Brandpunt zag ik hoe hij gevolgd werd door Hella van der Wijst en het was een mooie reportage, persoonlijk ook.
Hij vertelt over de herkenbaarheid bij hem zelf en bij het publiek. Hoe hij de stellen binnen ziet komen en weer ziet vertrekken. Eerst afstandelijk en dan weer zo close. Dat die herkenbaarheid in combinatie met inzicht, mensen dichterbij elkaar brengt, als is het dan maar voor even. De verwondering, verbazing van Huub in combinatie met zijn eigen mannelijke kenmerken en herkenbaarheden. Een mooie uitzending.
In mij heeft zich ook de één na de andere verbazing, bewondering en verwondering opgestapeld. Kan ik nu nog verslagen zijn over het feit dat ik dacht een relatie te hebben waar er zoveel liefde en passie was dat dat alles kon overwinnen. En ja, dacht ik dat ik met mijn inzicht en uit liefde gebrachte, best bedoelde adviezen(ja, ik weet het weer: het werkt niet)we er wel uit moesten kunnen komen. Nee, steeds in hetzelfde cirkeltje blijven lopen en de discussie na discussie werd het een op één stapeling van ergernissen en verwijten. Keer op keer op keer dingen moeten lezen en er door anderen erop te zijn gewezen hoe werkelijk fout deze relatie zou moeten zijn.
Doet ook zeer.
Er zijn helaas ook planeten waar wezens vandaan komen die denken dat ze nergens thuis horen. Waar kom je terecht als je als Carl Sagan als levens-reisleider hebt?

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen